april 26

Openhartige Emile Ratelband over zijn ondernemers leven! Deel 2

In deze aflevering zit ik samen met niemand minder dan Emile Ratelband. Emile Ratelband is een ondernemer die zich bezighoud met neurolinguïstisch programmeren. Hij is zoals hij het zelf zegt een entertrainer. Hij entertaint, maar tegelijkertijd traint hij ook mensen. In dit openhartig gesprek komen jullie meer te weten over de weg die Emile heeft afgelegd inclusief de enorme pieken, maar ook de heftige dalen.

YouTube Index

Normaal gezien zou ik hier een YouTube index plaatsen om jullie te helpen navigeren tussen bepaalde segmenten. Maar deze aflevering is één verhaal die naadloos in elkaar overloopt. Dit is écht het verhaal van Emile Ratelband. Openhartig en eerlijk over de pieken en dalen in zijn carriére. 

Wie is Emile Ratelband

Emile Ratelband is geboren in Arnhem op 11 maar 1949.Als ondernemer is hij begonnen met poffertjes te verkopen in Duitsland. Na het poffertjes avontuur en tal van andere ondernemingen is Emile terug gekomen naar Nederland en heeft het Ratelband Research Institute opgericht in 1986.

WebsiteLinkedIn

In gesprek met Emile Ratelband

Diepte punten vieren volgens Emile Ratelband

Ik vier elke dag en dat doe ik door middel van gebed. Dus ik bid elke avond, maar ik bid naar God die binnen mij is. Dus ik verwerp het idee dat God in de hemel zit. Dat hebben de autoriteiten van vroeger, dus vroeger had je de kerk, de staat en de adel. En die hielden ons onder de duim. Vandaag de dag is het nog hetzelfde natuurlijk.

Vandaag met Covid is het ook zo. Misschien heb je dat gehoord van de Duitse overheid die dus de wetenschappers opdracht heeft gegeven om de boodschap nog erger te maken dan dat het was. Zo gaat dat natuurlijk. En de jongens van de RVJM die hebben een dikke lul de dag van vandaag. Want eindelijk komen ze uit hun anonimiteit. Want er was nog niemand die van een viroloog had gehoord. En een microbioloog. “Een microbioloog, wat is dat?” En nu zijn ze opeens bekende Nederlanders. Dus die jongens krijgen zo een dikke. Dat ze serieus genomen worden, eindelijk is het zover. En iedereen luistert naar ze. Alsof zij het weten.

Ze weten er helemaal niets van. Ze weten er gewoon niets van, ze blazen het op. Want als je kijkt naar de cijfers, er is geen oversterfte. Kijk naar de cijfer en er zijn opeens 4000 mensen minder die sterven aan kanker. En er zijn 5000 mensen minder die sterven aan hartziektes. Begrijp je? Het blijft hetzelfde getal. Wij worden gewoon voor de gek gehouden. Dat wil niet zeggen dat Rutte de conspiracy is, neen dat is niet zo. Die praten de specialisten na. Want als straks De Jong en Rutte aangeklaagd worden dan zeggen ze RVJM heeft ons dat verteld, wetenschappelijk onderbouwd. Dus wij moesten maatregelen nemen. Dus zo is het gewoon, iedereen doet zijn best. Je moet uitgaan van het goede van de mens.

Het begin van de Haphoek

Ik zei tegen mijn vrouw, we gaan nu gewoon eens niets meer doen. Dat zei ik op vrijdag en maandag zei ik van, “ik kan een pandje kopen en daar kunnen we ijs verkopen. En dat doen we dan alleen in de zomer.” En Jennie zei, “Ijs verkopen? Hoe doen we dat dan?” Dan gaan we naar Amerika en kopen van die softijs machines. Dat was hier helemaal niet. We zetten een softijs machine neer en gaan we concurreren tegen Italianen.

Voor dat ik de Haphoek begon wou ik in dat pand ijs verkopen. Dus ik had het pand dat was 35 vierkante meter. Ik zeg, we zetten daar twee ijsmachines en een milkshake machine in. Die gaan wij samen halen in Amerika. Dan gaan we lekker een maandje op vakantie en dan halen we daar het ijs- en milkshake machine. Die zetten wij in het pand en dan gaan we open half april tot eind september en voor de rest laten we het leeg staan. En de rest van de tijd verhuren we het pand verder. Dus de rente wordt betaald door de onderhuur en wij doen dat zo.

Het idee van Emile Ratelband

Dus dat was het idee. Eerst was het, we gaan niets meer doen. Toen was het van, we gaan een ijswinkeltje beginnen 5 maanden in het jaar. En toen zei ik, voor de ijsmachine erin kwam, het was oktober. Nu moeten we een half jaar wachten voor we ijs kunnen gaan verkopen, weet je wat we gaan doen, wij gaan friet verkopen. Zegt mijn vrouw, moeten mensen op straat eten? Dat is hartstikke ordinair. Vrouwen die rookte op straat was toen in de tijd ordinair. En eten op straat was ordinair, niemand deed dat. En ik zei, als het maar grote zakken zijn. En als het maar goedkoop is. Als het maar goed is, als je veel verkoopt is het altijd goed.

Want dan heb je veel omzet snelheid. Dan heb je nooit oud spul. Bij de plaatselijke snackbar koop je vaak friet wat al opgebakken is. En dat is hard en niet lekker. Er zit een bijsmaakje aan want het zout is dan verbrand. Dus als je veel omzet hebt is het veel voor weinig geld.

De friteuses

En de klanten moet je tevreden houden. Toen zei ze, ja, maar het is veel te klein. Jij hebt het gebouwd op die drie ijsmachines. Dus ik naar de Palux toe en ik kom bij Palux toe, dat was de leverancier van elektrische friteuses. Dus ik zeg, moet je luisteren, ik heb een ruimte van 1 meter 70 bij 1 meter 40. En daar moeten dan friteuses in. Hoeveel friteuses kunnen daarin? Er konden er 4 in met ieder 2 gaten. Dus acht gaten konden erin.

De frieten

Dus met mijn eigen lessen had ik gekozen voor 6 kilowatt. Ik had er zelf geen verstand van. Ik nam wel eens een frietje bij Kruidwagen in Velp. Dus ik naar Kruidwagen toe om te vragen van wie ze hun friet kochten. Zij hadden het van Kreko. Dus ik heb Kreko gebeld om een paar kisten friet te bestellen. Dus zij vroegen hoeveel kisten moet je hebben? Nou dat hangt ervan af. Hoeveel zakken friet haal ik uit een kist? Met de zakken die jij hebt dan haal je maar 20 zakken uit één kist. Breng dan maar 20 kisten. Hij zegt, Kruidwagen verkoopt vijf kisten per dag.

Om tien kisten te brengen dat is veel te veel en ik neem het niet terug want het is verse friet. Ik neem het niet terug en de volgende dag kan je het niet meer verkopen. Dan moet je het weg gooien. Dus daar werk ik niet aan mee. Dus ik zeg, ik betaal voorruit dus dat maakt niet uit. Een kist friet kostte toen 6 gulden. Dus doe mij maar 15 kisten. Dus die man heeft ons 15 kisten geleverd.

De opening

Wij gingen open op donderdag ochtend. Het bijgeloof is om altijd donderdag open te gaan. En wij gingen donderdag dus open en die man heeft vier keer op en neer moeten rijden. ’S Avonds sloten we de teller af en hadden we 50 kisten friet verkocht. De hele stad lag vol met gele zakken. Want ik had gele zakken genomen. De hele straat vol met gele zakken. Ik vond het fantastisch.

Natuurlijk de gemeente er gelijk bovenop. Ruzie met de gemeente, de pers was erbij. Ik kreeg het alleen maar drukker. Mijn kinderen waren toen net geboren. Dus die heb ik 4 jaar later aan het werk gezet. ZE waren toen 4 a 5 jaar. Ze kregen een geel uniform en een prikker. En achterop het uniform stond ‘Hout Arnhem schoon’. Dus iedereen zei tegen de kinderen, dat is verkeerd hoor, dat moet dt zijn. Hoezo dt? Dus iedereen lachen en we stonden weer in de krant. Kinderarbeid, misbruik van de kinderen enzovoort. Dat was gewoon lachen, gieren en brullen. En de Haphoek zit nog steeds in de familie bij mijn zoon.

Vancouver

Kledingwinkel in Düsseldorf

Ik zat in Amerika met mijn vrouw en drie kinderen. Dus ik had toen de frietzaken. Ik ben toen geëxpandeerd en ben naar Duitsland gegaan. Dus ik had de frietzaak en ik deed Duitsland. En mijn vrouw was een hele mooie vrouw, nog steeds trouwens. Ik ben niet meer met haar getrouwd, maar het is een hele mooie vrouw. En ik was trots op haar. Dus ik wilde graag dat ze goed gekleed was. En we konden het betalen. Dus we gingen kleding kopen in Arnhem en dan Amsterdam. En dan via via kwamen we in Düsseldorf terecht. En toen hadden ze daar veel mooiere kleding.

Mijn vrouw zag er altijd fantastisch uit. Altijd aparte brillen. Daar stond ze ook voor bekent. Mooie bontjassen en dergelijke, dat kon toen allemaal nog. En toen zei ze dat ze daar wel een winkel wilde hebben. Nou, toen zijn we in een winkel begonnen in Duitsland. Dus zo zijn we in Duitsland terecht gekomen. Dus vanuit het idee dat zij daar een winkel wilde openen.

Recap van de rit

Dus wij zijn daar een veredelde croissanterie begonnen. Ik had natuurlijk verstand van bakkerijen dus ik bakte daar het brood en de spullen. Ik had er een espressomachine, dat was ook uniek toen der tijd. En toen zijn we in de poffertjes terecht gekomen zoals ik daarstraks uitgelegd heb. En daarna hebben we ook nog een pannekoekenhuisje gehad. Toen ben ik in die 80 poffertjes winkel terecht gekomen. En eind 85 had ik het idee om te verkopen en in januari 86 heb ik de boel verkocht.

En toen las ik een stuk in de Telegraaf, ik had al eerder een stuk gelezen in de Telegraaf dat er een broodstaking was in Engeland. Toen ben ik met 100 000 broden naar Engeland toe gereden. Toen bleek er geen broodstaking te zijn. Dus vanaf die dag heb ik de Telegraaf ook nooit meer gelooft.

Vancouver

Ik heb de broden uiteindelijk wel kunnen verkopen en van de omzet heb ik mijn eerste Rolls-Royce gekocht. Dus dat was ook nog even er tussendoor. En toen was ik thuis, ik had de boel weer verkocht. Toen had ik niks meer of ja ik had de Haphoek nog, maar dat had ik uitbesteed. En toen las ik een boek van de burgemeester van Coevorden. En mijnheer Spaar van den Broeck had het idee opgevat om het kasteel van Coevorden te bouwen bij de wereld tentoonstelling in Vancouver in 1986. Want Coevorden is de moederstad van Vancouver. Dus iemand uit Coevorden heeft Vancouver ontdekt en heeft dat verbasterd in Vancouver.

Poffertjes in het kasteel van Coevorden

Dat was in januari. Ik zat lekker rustig en had tegen mijn vrouw gezegd, “we gaan niets meer doen.” Ik lees dat artikel en ik naar Coevorden. Dus ik zeg, “Moet je luisteren, u gaat een kasteel bouwen en dat gaat beginnen in april. Dus over 4 maanden, ik wil daar poffertjes gaan verkopen.” Hij zegt, “Dat kan niet want ik heb de eerste etage verhuurt aan De Gouden Fles. Dat is dat Delfts Blauw. Beneden komt de ABN Ambro en er komt nog iets anders. Dus het is vol.” Dus ik zeg, “Je moet toch een typisch Nederlands eterij hebben daar.” Maar ik had wel een klik met die vent. Dus hij vroeg hoe we dat dan moesten gaan doen. Dus ik vroeg, wat moet het dan kosten.

Ik zeg tegen hem, ik heb maar een heel klein stukje nodig. Want ik ga buiten staan met een klein restaurantje binnen. En een groot terras eromheen. Als je 100 000 dollar kunt betalen dan kan je meedoen. Maar goed, ik was de hoge huren gewend. Ik weet, de massa is de kassa.

Dus ik zei, is goed maar ik wil wel een optie hebben. Hij bood 2 weken optie en dat was genoeg. Ik naar Canada toe samen met mijn vrouw. Wij hebben gelijk een huis gehuurd. Kostte 50 000 dollar voor een half jaar. Ik moest 100 000 dollar betalen voor de expo. En de dollar stond toen op 3 gulden 80. Dus 100 000 dollar was 380 000 gulden. Het huis was 50 000 dus dat was bijna 200 000 piek. Want hij rekende Amerikaanse Dollar en geen Canadese terwijl wij gingen beuren in de Canadese dollars dat was de helft.

Business plan.

Ik had er toen mensen voor bijgehaald om een business plan op te maken. Ik had nog nooit een business plan gemaakt in mijn leven. Ik had het altijd achter op de sigarendoos gedaan bij wijze van spreken. Dat was altijd goed uitgekomen. Maar toen dacht ik, laat ik het eens goed doen. Dus die vent zei, ik moet er naartoe. Dus die vloog eerste klas naar Vancouver. Die zat daar in de 4 Seasons. Dus ik dacht dat moet een goede zijn als die het zo voorbereid.

Ik moest natuurlijk de vlucht en hotel betalen. En die kwam terug en zei, je gaat 35 000 dollar omzetten per dag. Ik zeg hoe kom je daar bij? Nou, er komen zoveel honderdduizend man en die hebben een bestedingspatroon van zoveel. Je staat op dat en dat punt. Helemaal uitgerekend. Nu ik begreep het uiteindelijk niet, maar ik dacht het zal wel zo zijn. Maar 35 000 dollar is bijna 100 000 gulden per dag aan poffertjes te verkopen. En dan delen door 10 stuks. Want 10 stuks is één bestelling en kost 5 dollar.

De eerste obstakels

Dus dan moet je 7000 porties verkopen op een dag. Maar de dag is natuurlijk lang. Dat is van ’s morgens acht uur tot ’s nachts 2 uur. Dat is 18 uur. En dan kan dat ook wel, 2000 dollar per uur. Maar dan moet je zoveel gaten hebben. Dus maal 10. Want je moet ze ook kunnen bakken. Dus je moet zoveel personeel hebben dat je die aantallen aan kan. En ik was erachter gekomen dat ze geen rijstmeel hadden in Canada. Ze hadden geen boekweitemeel op de juiste malingsgraad wat je nodig hebt voor poffertjes. Ze hadden geen zoutloze boter. Die bestaat niet in Amerika. En een poffertje met zout in de boter is niet te eten.

Dus ik moest alles verschepen. Ik moest de huur vooruit betalen, ik moest de huishuur vooruit betalen, ik moest een schip vooruit betalen voor drie volle containers en een koelcontainer met zoutloze boter. En ik betaalde alles cash. Dus op het moment dat wij met een enkeltje naar Vancouver vlogen waren wij helemaal total loss.

De opening

Maar dat maakte niet uit want wij gingen 35 000 dollar per dag omzetten. Dus dat is dan weer 100 000 piek want je rekent het weer terug want je gaat uiteindelijk terug naar Nederland. Dus wij gingen open in april. De eerste dag hadden we geen omzet want we gaven het gratis weg. We konden het niet bijhouden, maar ik kon wel beginnen te tellen hoeveel omzet we konden maken als we mensen aanrekende. Dus ik dacht, zit goed.

De theorie klopt met de praktijk. Wij gingen de dag erna open en ’s morgen om acht uur begon het te regenen. Het heeft zes weken achter elkaar gegoten. De meeste zelfmoorden vinden plaats in Vancouver en in Seattle. En nu begrijp ik waarom want het regent nergens zoveel als daar. Alles gedaan wat mogelijk is om die omzet op te peppen. Ik heb echt alles gedaan, neem dat maar van mij aan. En ik kwam niet boven de 189 dollar per dag uit.

​Vorige podcast

​Emile Ratelband deel 1

​Volgende podcast

​Emile Ratelband deel 3


Tags

De haphoek, Dries de Gelder, eCommerce, eCommerce Cafe, eCommerce Ondernemers, Emile Ratelband, Haphoek, Poffertjes, poffertjeskraam, Toekomst eCommerce, Vancouver, wereld expo vancouver


You may also like

Nieuwe BTW regels voor webshops 2021

Nieuwe BTW regels voor webshops 2021
Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Subscribe to our newsletter now!